Welkom op de website van de protestantse gemeente Beesd

Een zomerlied

De zomer staat voor de deur. Normaal gesproken is dat in het kerkelijk seizoen het moment waarop het gemeenteleven op ‘een wat lager pitje’ komt te staan. Er komt een pauze – er is even geen kringwerk of tienerkerk, om wat voorbeelden te noemen. Het einde van het seizoen markeren we gewoonlijk met een gezellige slotactiviteit, waarna we met elkaar zeggen: laat de zomer, laat de vakantie nu maar komen.

Dit jaar is alles anders. Dus ook het einde van het seizoen. We hebben een jaar achter de rug waarin er nauwelijks activiteiten konden plaatsvinden. Het hele leven stond op een laag pitje. Gelukkig wordt het langzaam lichter en gaat de wereld weer een beetje open na een heftige tijd getekend door de Coronamaatregelen. In de kerk merken we die verlichting ook: we komen weer samen met een beperkt aantal mensen, er wordt weer in de diensten weer gezongen door een viertal gemeenteleden.
Het zijn kleine stapjes, maar wel heel hoopvolle stapjes. Het einde van dit seizoen voelt dus meer als een nieuw begin, dan als een afsluiting.
Reden voor onze predikante om toch nog een zomerkring te starten rondom een boek van de ‘Theoloog des Vaderlands’: Samuel Wells. Voorzichtig beginnen we ook met nadenken over volgend seizoen. Zouden we dan – zoals Diederik Gommers het zo mooi verwoordde – ‘ons nieuwe leven terugkrijgen?’. Die uitspraak raakt wat ons betreft de kern – ook van het gemeenteleven. Zoals het leven was voor de Coronapandemie – zo wordt het niet meer. We moeten ons eigen leven en het gemeenteleven weer opnieuw vorm gaan geven. We zullen met de tijd leren wat kan blijven zoals het is, ontdekken wat er voorgoed veranderd is, waarderen wat we gewonnen hebben en rouwen om wat verloren is gegaan.
‘Terugkrijgen’ suggereert ook dat het nieuwe leven dat ons te wachten staat ergens ook vertrouwd is – iets is wat we voor een deel al hadden en verbonden is met het leven zoals we het kende. Dit alles maakt van deze tijd een spannende, maar ook verwachtingsvolle tijd. Een tijd waarin we hopen dat een nieuwe tijd is aangebroken.

Dit is een morgen als ooit de eerste,
zingende vogels geven hem door.
Dank voor het zingen, dank voor de morgen, beide ontspringen nieuw aan het woord.

Dauw op de aarde, zonlicht van boven,
vochtige gaarde, geurig als toen.
Dank voor gewassen, grassen en bomen,
al wie hier wandelt, ziet: het is goed.

Dag van mijn leven, licht voor mijn ogen, licht dat ooit speelde waar Eden lag.
Dank elke morgen Gods nieuwe schepping,
dank opgetogen Gods nieuwe dag.

– Lied 216 uit het Liedboek –

Een hartelijke groet,

De kerkenraad