Voor het eerst hielden we zondag 8 april een stilwandeling.
We trokken in alle vroegte erop uit en wandelden door de prachtige natuur
op landgoed Mariënwaerdt.
Wat een geluk dat we in 5 minuten midden in de natuur zijn.

De zon was net op,
na een poosje zagen we reeën langs de bosrand.
Een prachtig gezicht.


……

Samen waren we ‘stil’

Stilte lijkt een schaars artikel geworden.
We zijn er ook wat verlegen mee, lijkt het wel eens.
Stilte duurt al gauw te lang.
Stilte wordt zo snel doorbroken.

Eigenlijk jammer.
Stilte doet ons opademen.
Stilte brengt ons tot God en tot elkaar.

Voor mij is dat het doel van een stiltewandeling.
In stilte, in bezinning komen tot de kern van het bestaan.
Afdalen in jezelf.
Stil zijn …

Je wordt er rijker van, is mijn ervaring.

Ik moet denken aan psalm 65.
“De stilte zingt u toe, o Here, in uw verheven oord.
Wij zullen ons naar Sion keren, waar Gij ons bidden hoort”.

In stilte stemmen we af op God,
en opeens – wordt ervaren – is God in ons midden:
in schoonheid,
in zuiverheid,
in dauw op de velden,
in een zonnestraal,
in een prachtig landschap.

Onderweg, tijdens onze stiltewandeling dachten we na over onze “Levensweg”.
We waren in stilte verbonden.

 


Zondag 8 april – Stiltewandeling